.. Wykorzystał do tego prywatne pobudki Tuberona i jego inicjatywę, co uchodzi za bardziej prawdopodobne niż to, by sam zainspirował oskarżyciela do wystąpienia. Przemowa Kwintusa bywała określana przez badaczy jako dużo słabsza niż Cycerona, co niekoniecznie można uznać za zgodne z jej rzeczywistym kształtem – zapewne starał się wykazać w niej różnice między postępowaniem Ligariusza a swoim i swego ojca, zarówno przy próbie objęcia namiestnictwa w Afryce, jak i po bitwie pod Farsalos. Cyceron jako obrońca wskazywał zaś między innymi na to, że Tuberonowie postępują niemoralnie, bowiem sami skorzystali z amnestii Cezara, a chcą uniemożliwić to oskarżonemu. Ze względu na więzy przyjaźni nie atakował ich jednak w ostry sposób, a nawet przedstawiał w jak najlepszym świetle; ..
Podobno niepowodzenie w tym procesie zniechęciło Kwintusa do działalności publicznej i dlatego zajął się studiami prawniczymi oraz najprawdopodobniej dziejopisarstwem; .. Poślubił córkę Serwiusza Sulpicjusza Rufusa, miał dwóch synów (jednym z nich był Sekstus Eliusz Katus), którzy piastowali urząd konsula, odpowiednio w 11 roku p.n.e.