Podstawą pracy Tuberona były dzieła Waleriusza Antiasa i Licyniusza Macera, aczkolwiek miał sięgać też pod dawniejsze zapiski, tzw. „lniane księgi”, być może idąc w ślady Macera i pragnąc zweryfikować jego informacje; ; .. Zapewne nie stronił od materiału anegdotycznego, ponadto być może posługiwał się stylem archaicznym; .. Jego praca cieszyła się sporym zainteresowaniem, przyjmuje się, choć opinia ta jest przedmiotem sporów naukowych, że korzystali z niej DionizjuszByć może Dionizjusz zadedykował Kwintusowi także jedną ze swych rozpraw, ; . oraz Tytus Liwiusz. Oprócz nich i Swetoniusza cytowali ją liczni gramatycy – Gelliusz, Serwiusz, Charyzjusz, Noniusz i Donat. Zachowane fragmenty zostały wydane drukiem w Historicorum Romanorum reliquiae Hermanna Petera.
W dziedzinie prawa zasłynął z orientacji zarówno w zakresie prawa publicznego, jak i prywatnego. Napisał pracę dotyczącą senatu, z tytułu znane jest z kolei dzieło o obowiązkach sędziów (Super officio iudici wspominane przez Gelliusza), odwołania do jego dorobku trafiły także do Digestów. Według Sekstusa Pomponiusza pisał stylem archaizującym, przez co był mało poczytny; ; ; ..