Eustachy Grothus (Grotus, Grotuz, Grothaus, Grothauzen) herbu Grothus (ur. 1792 lub 1793 w Trzebieniu, zm. 10/11 lipca 1858 w Paryżu) – podpułkownikPolacy pochowani na cmentarzu Monmartre oraz Saint-Vincent i Batignolles w Paryżu, praca zbiorowa pod redakcją Andrzeja Biernata i Sławomira Górzyńskiego, Warszawa 1999, s. 105. Wojska Polskiego, uczestnik powstania listopadowego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodzony w rodzinie ziemiańskiej pochodzącej z Inflant. Mając 17 lat, wstąpił jako ochotnik do guidów księcia Józefa Poniatowskiego. Jako podporucznik przeszedł do 17. Pułku Piechoty Księstwa Warszawskiego. W roku 1811 porzucił wojsko i osiadł na roli. W 1812 był organizatorem pospolitego ruszenia. W Królestwie Kongresowym był radcą wojewódzkim.
W czasie powstania listopadowego, 30 grudnia 1830 r., otrzymał od gen. Jana Skrzyneckiego patent na zorganizowanie ochotniczego Batalionu Sandomierskich Strzelców Celnych. Przystąpił do formowania tego oddziału w Radomiu i w Warszawie.