dowódca 3. dywizji lewego skrzydła Armii Italii 25 grudnia 1800 - dowódca 2. brygady (dywizja gen. Monniera) w bitwie pod Pozzolo 15 maja 1801 - dowódca brygady (dywizja gen. Soulta, Korpus Obserwacyjny Południa) 22 września 1802 - przydział do sztabu piechoty 1. okręgu wojskowego 27 sierpnia 1803 - generał dywizji 30 sierpnia 1803 - dowódca 2. dywizji w obozie w Bajonnie 1806–1807 - uczestnik kampanii 13 grudnia 1806 - komendant placu i gubernator Magdeburga 24 lutego 1807 - dowódca 2. dywizji piechoty (IV Korpus Armii Niemiec) 23 lutego 1809 - dowódca 2. dywizji piechoty (IV Korpus Armii Niemiec) 30 lipca 1809 - gubernator Drezna 1 stycznia 1810 - dowódca 1. dywizji piechoty (Armia Dalmacji) 26 grudnia 1810 - nominacja na gubernatora Hamburga oraz komendanta 32. okręgu wojskowego 1811–1812 - gubernator Hamburga 1812 - dowódca rezerwowej dywizji piechoty Związku Reńskiego 18 stycznia - 9 marca 1813 - dowódca 1. dywizji Korpusu Obserwacyjnego Łaby 12 marca 1813 - ewakuacja Hamburga 30 marca 1813 - w niełasce Cesarza, następnie dowódca dywizji piechoty (I Korpus) 25 grudnia 1813 - dowódca 3.