mały|Czekan bojowy ze Strachociny Kultura pilińska – jedna z kultur młodszej epoki brązu (1300 – 700 r. p.n.e.), wchodząca w skład zespołu kultur pól popielnicowych. Obejmowała teren południowo-wschodniej i środkowej Słowacji oraz tereny północno-wschodnich Węgier nad rzekami Ipolą, Zagyvą, Slaną, Hornadem i Bodrogiem. Ku wschodowi sięgała po Cisę. Na północy stanowiska kultury pilińskiej przenikały w górę Topli pod główny grzbiet Karpat i do Kotliny Sądeckiej, a doliną Hornadu na Spisz aż pod Tatry.
Kulturę pilińską datuje się na Brąz C i D, wytworzyła się ona na podłożu kultury Otomani przy silnych oddziaływaniach kręgu kultur mogiłowych.
Kultura ta dzieli się na dwie grupy lokalne: Grupa Zagyvapalfalva Grupa Barca
Ludność kultury pilińskiej zamieszkiwała osady otwarte, czasami wykorzystywała również jaskinie. W obrębie tej kultury wykształcił się silny ośrodek metalurgii brązowej, w oparciu o złoża miedzi występujące w Rudawach Słowackich i w górach północnych Węgier.