Do 1765 tworzył w manierze rokokowej (ekspresja, dynamizm, subtelny koloryt, bogate efekty świetlne), w późniejszych latach łączył je z elementami klasycyzmu (większa równowaga, statyczność kompozycji, ograniczenie liczby postaci).
Jego styl był wynikiem różnorodnych oddziaływań, m.in. Paula Trogera, Johanna Michaela Rottmayra, a także malarstwa weneckiego, flamandzkiego (Peter Paul Rubens) i holenderskiego (Rembrandt).
Wybrane dzieła Alegoria Świtu – Kolonia, Wallraf-Richartz-Museum Apoteoza św. Jana Nepomucena (ok. 1760) – Paryż, Luwr Apoteoza węgierskich świętych – Berlin, Gemäldegalerie Autoportret (1794-96) – Wiedeń, Barockmuseum Chrzest eunucha – St. Petersburg, Ermitaż Diana, Apollo i Saturn (Triumf Diany) – Warszawa, Muzeum Narodowe Edukacja Marii (ok. 1755) – Karlsruhe, Kunsthalle Koriolan u bram Rzymu (1790-93) – Stuttgart, Staatsgalerie Męczeństwo św. Andrzeja – Wiedeń, Barockmuseum Mężczyzna palący fajkę (1785) – Norymberga, Germanisches Nationalmuseum Niewierny Tomasz (1762-64) – Brno, Kościół św. Tomasza Ofiara Ifigenii – Warszawa, Muzeum Narodowe Ofiara Izaaka – Budapeszt, Muzeum Sztuk Pięknych Ofiarowanie Jezusa w świątyni (ok. 1750) – Cleveland, Museum of Art Rebeka i Eliezar (1745-50) – Budapeszt, Muzeum Sztuk Pięknych Św.