Nie są prawdziwe twierdzenia, że pierwszym samolotem opracowanym z zastosowaniem technik stealth, był niemiecki Horten Ho 229, który wbrew powojennym twierdzeniom jego konstruktora, nigdy nie był projektowany z założeniem obniżenia stopnia jego wykrywalności. Pierwsze próby opracowania konstrukcji o obniżonej wykrywalności związane są z Projektem Gusto w 1957 roku, gdy w Stanach Zjednoczonych podjęto prace nad następcą Lockheed U-2, który ostatecznie osiągnął swą kulminację w programie Lockheed SR-71 Blackbird – pierwszym operacyjnym samolocie, który intencjonalnie zaprojektowano z zamiarem obniżenia stopnia wykrywalności. + Znane wartości czołowego RCS niektórych obiektów Typ RCS (m²) Krążownik 14 000 B-52 Stratofortress 100–125 F-15 Eagle 10–25 Su-27 10–25 MiG-29 3–5 F-16A 5 F-18C/D Hornet 1–3 F-16C 1,2 Su-57 0,5–1 B-2 Spirit 0,1 F-117A 0,025 F-22 Raptor 0,0001–0,0005 F-35 0,0015–0,005 Teoretyczne podwaliny pod konstrukcję tego typu obiektów położył radziecki matematyk Piotr Ufimcew, który w 1971 roku opublikował matematyczne modele opisujące dyfrakcję fal elektromagnetycznych na dwuwymiarowych obiektach o kształcie trójkątnym, umożliwiając w ten sposób matematyczne kalkulacje odbicia radarowego, zamiast ustalania tego drogą kolejnych eksperymentów.