Starsze nagrobki mają przeważnie proste zabytki, ponieważ tylko ich pokolenie mogło je zapewnić. Jednak wiele z nich jest niezastąpionych, budując je ze zbiorów krajowych. Po 1918 r. Nagrobki zostały dodane do projektu artystycznego i architektonicznego, a dziś możemy znaleźć wiele cennych dzieł naszych czołowych artystów i architektów.
Historyczne pochodzenie cmentarza thumb|Nagrobek Mašy Haľamovej Założenie cmentarza związane było z XVIII-wiecznymi reformami oświeceniowymi. Dawniej cmentarze budowane były zwykle w pobliżu kościołów i klasztorów. Podobnie było w Martinie: cmentarz znajdował się w centrum miasta przy średniowiecznym kościele św. Marcina. W 1778 ze względów higienicznych węgierska rada wydała dekret, że cmentarze muszą być umieszczone poza granicami miast i wsi. Nowy cmentarz w Martinie powstał w roku 1797 zaledwie o kilkadziesiąt metrów od pierwotnego cmentarza. Obok siebie byli chowani ewangelicy i katolicy. Pierwszym pochowanym na nowym cmentarzu, w 1780 roku, był Ján Lauček. W 1785 roku sporządzono listę cmentarzy i krypt i na podstawie tego dokumentu wiadomo, że cmentarz w Martinie został założony pięć lat przed tą datą.