Po opisaniu podstawowego kontekstu tekst kontynuuje parafrazę Protoewangelii Jakuba, zatrzymując się w miejscu narodzin Jezusa. Tekst kontynuuje opis starości Józefa, stwierdzając, że do końca życia posiadał młodzieńczy wigor. Gdy umiera, jego najstarsi synowie (Justus i Szymon) są żonaci i mają dzieci, podobnie jak i jego dwie córki, które wyszły za mąż i mieszkają we własnych domach.
W tym momencie tekst opisuje Józefa umierającego, odmawiającego wielką modlitwę w wieku 111 lat. Jego ostatnie słowa to seria lamentacji o jego cielesności i grzechu pierworodnym. W dalszej części dzieła jest przedłużona scena jego śmierci, wizja anioła śmierci, jak również archanioła Michała i Gabriela, w celu ratowania jego duszy.
Niektórzy uważają, że dzieło to zostało spisane w Egipcie w czwartym lub piątym wieku n.e. Przetrwały dwie wersje, jedna po koptyjsku, a druga po arabsku. Oryginalna wersja prawdopodobnie jest koptyjska. Jest ona oparta na Protoewangelii Jakuba.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Ewangelie apokryficzne