mały|Zdjęcie tarczy Słońca i tranzytującej Wenus, 6 grudnia 1882 roku mały|Wizualizacja przedstawiająca trajektorie Wenus i Ziemi, które doprowadziły do zjawiska tranzytu Wenus na tle Słońca, które miało miejsce 5 czerwca 2012 roku Przejście Wenus na tle tarczy Słońca lub tranzyt Wenus – zjawisko astronomiczne polegające na tym, że planeta Wenus znajduje się pomiędzy Ziemią a Słońcem i jest widoczna na tle tarczy słonecznej. Zjawisko jest w swej istocie podobne do zaćmienia Słońca, z tym że ze względu na dużo mniejsze obserwowane z Ziemi rozmiary kątowe planety w porównaniu z rozmiarami Księżyca, zasłonięta jest tylko niewielka część tarczy słonecznej.
Warunki zajścia zjawiska thumb|300px|Względne nachylenie orbit Wenus i Ziemi Aby zaszło zjawisko przejścia, muszą być spełnione jednocześnie dwa warunki: Wenus musi się znajdować w koniunkcji dolnej ze Słońcem, czyli w rzucie na płaszczyznę ekliptyki, musi znajdować się pomiędzy Ziemią a Słońcem. Wenus musi znajdować się w pobliżu węzła swojej orbity, czyli blisko płaszczyzny ekliptyki. Koniunkcja dolna Wenus ze Słońcem zachodzi średnio co 584 dni (niemal dokładnie 5 razy na 8 lat). Płaszczyzna orbity Wenus jest nachylona do płaszczyzny ekliptyki pod kątem około 3,4°.