mały|Rysunek autorstwa J. Drewaczyńskiego i Maksymiliana Fajansa przedstawiający gotycki krucyfiks ze skarbca jasnogórskiego Jan Franciszek Drewaczyński, brat (Fra) Angelico, Angelik (ur. 27 stycznia 1826 w Warszawie, zm. 18 lutego 1899 w KrakowieMelbechowska-Luty 1975, s. 98) – polski malarz i tercjarz dominikański, autor wielu obrazów religijnych, m.in. obrazu ołtarzowego w kaplicy św. Józefa w bazylice Świętej Trójcy w Krakowie.
Życiorys Pobierał lekcje malarstwa u Aleksandra Kokulara i być może także u Antoniego Blanka. W 1844 podjął studia w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych, kończąc naukę w 1848. Od 1852 do 1876 przebywał w Rzymie, gdzie początkowo uczył się u Johanna Friedricha Overbecka, a w 1859 jako brat Angelico został tercjarzem dominikańskim w klasztorze św. Sabiny, zakładając tam swoją pracownię, specjalizującą się w malarstwie sakralnym w duchu nazareńczyków. Od 1876 mieszkał w Krakowie, w tamtejszym klasztorze dominikańskim, gdzie kontynuował malarstwo sakralne, ponadto zajął się renowacją tamtejszych starych obrazów, w tym DolabelliMelbechowska-Luty 1975, s. 98. Pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie kw. VIII, gr.