Marek Plaucjusz Sylwan () – konsul zwyczajny (consul ordinarius) w 2 p.n.e., prokonsul Azji w 4–5 n.e., który służył pod Tyberiuszem w Panonii, Dalmacji i Ilirii w latach 6–9 jako namiestnik GalacjiRonald Syme, The Roman Revolution, Oxford University Press 1939, str. 435; idem, The Augustan Aristocracy, Oxford University Press 1989, str. 340; Claude Eilers, Roman patrons of Greek cities, Oxford University Press 2002, str. 261 online.
W czasie trwania wojny panońskiej (6–9 n.e.), stał na czele armii z prowincji zamorskich wraz z Aulusem Cecyną Sewerusem. Gdy część armii barbarzyńskiej ruszyła przeciw nim, okrążywszy pięć rzymskich legionów, oddziały pomocnicze i konnicę królewską Remetalkesa, króla Tracji, zadała im wszystkim niemal druzgocącą klęskę w bitwie w Błotach Wolcejskich, na północ od dolnej Sawy (w 7 n.e.). Rzymscy żołnierze okazali się bardziej roztropni od wodzów, którzy nie ustalili przez wywiadowców położenie armii nieprzyjacielskiej, i w krytycznej sytuacji sami ruszyli na wroga. Powstrzymawszy natarcie przeszli od razu do ataku i przełamali linię nieprzyjaciela odnosząc niespodziewane zwycięstwoWellejusz Paterkulus, Historia rzymska, ks. II, rozdz. 112.