W 1929 wydał monografię poświęconą guzom mózgu, Die Tumoren des Gehirns. W tym samym roku opisał wprowadzoną przez siebie modyfikację wentrykulografii. W 1931 ukazał się pierwszy tom monografii Die Chirurgische Neuropathologie, liczący 1400 stron. Z planowanych trzech ukazało się dwa i pół tomu. Całość pozostała nieukończona z powodu wybuchu II wojny i choroby autora.

Od 1913 redaktor rosyjskojęzycznego działu czasopisma „Folia neuro-chirurgica”, od 1914 w komitecie redakcyjnym „Rivista Patologia nervosa mentale” i „Obozrenije Psichiatrii i Newropatołogii”. W 1923 założył czasopismo „Folia Neuropathologica Estoniana”, wydawane do 1939. Na jego łamach ukazała się większość jego prac, ale także prace Marburga, Freemana, Biechtieriewa, Polenowa, Rossolimo, Dandy'ego, Walkera, Bogaerta, Mingazziniego, Marinescu, Guillain i Alajouanine. W 1929 czasopismo zmieniło profil na ściśle neurochirurgiczny, i przez rok ukazywało się pod tytułem „Folia Neuro-Chirurgica”, stanowiąc pierwsze czasopismo neurochirurgiczne na świecie (niemieckie „Zentralblatt für Neurochirurgie” zaczęło się ukazywać w 1936, radzieckie „Woprosy Niejrochirurgii” w 1937, amerykańskie „Journal of Neurosurgery” w 1944).