thumb|upright|Grób Jerzego Rutkowskiego na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Jerzy Rutkowski, ps. Michał, Kmita (ur. w Kijowie, zm. 18 grudnia 1989 w Warszawie) – polski prawnik, działacz polityczny obozu narodowego, współpracownik Ruchu Narodowo-Radykalnego „Falanga”, menedżer, inicjator i zarządzający Tajnymi Wojskowymi Zakładami Wydawniczymi Polskiego Państwa Podziemnego, oficer Armii Krajowej w stopniu podporucznika, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się w rodzinie Stanisława (1884–1972) i Wandy z Górskich (1884–1959). Jego siostra Maria, ps. „Janka” również brała udział w powstaniu warszawskim. Uczęszczał do gimnazjów w Łucku i Chełmie, gdzie uzyskał maturę (1932). Następnie rozpoczął studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego. W czasie studiów związał się z Sekcją Akademicką Obozu Wielkiej Polski (OWP). Nawiązał wówczas współpracę z działaczem akademickim OWP – Bolesławem Piaseckim. Był jednym z jedenastu sygnatariuszy deklaracji Obozu Narodowo-Radykalnego, ogłoszonej 14 kwietnia 1934 w piśmie „Sztafeta”.