Stanisław Zygmunt Druszkiewicz z Zarabia, Modliborza, herbu Bożawola (ur. 1621, zm. 1697) – wojski halicki podstoli i stolnik parnawski (1660), rotmistrz chorągwi tatarskiej (1654), pułkownik królewski i husarski (1678–1685), kasztelan lubaczowski, potem kasztelan chełmski (1685–1690), poseł na sejm, komisarz królewski, sędzia kapturowy ziemi lwowskiej w 1668 rokuAkta grodzkie i ziemskie z czasów Rzeczypospolitej Polskiej z archiwum tak zwanego bernardyńskiego we Lwowie w skutek fundacyi śp. Aleksandra hr. Stadnickiego. Wyd. staraniem Galicyjskiego Wydziału Krajowego. T. 21. Lauda sejmikowe. T. 2. Lauda wiszeńskie 1648-1673 r., Lwów 1911, s. 481., sędzia kapturowy ziemi lwowskiej w 1673 rokuAkta grodzkie i ziemskie z czasów Rzeczypospolitej Polskiej z archiwum tak zwanego bernardyńskiego we Lwowie w skutek fundacyi śp. Aleksandra hr. Stadnickiego. Wyd. staraniem Galicyjskiego Wydziału Krajowego. T. 22. Lauda sejmikowe. T. 3. Lauda wiszeńskie 1673-1732 r., Lwów 1914, s. 2., zwierzchnik Kozaków prawobrzeżnych, oficer wojsk koronnych, autor pamiętników.
Życiorys Syn Jana Druszkiewicza – pułkownika inflanckiego i Halszki Proszczyckiej.