W trzecim pomieszczeniu, studiu TC5, przebywała brytyjska komisja sędziowska. Każdy uczestnik zapewniał sobie swój własny wygląd sceny, co wywołało pogłoski o wcześniejszym nagraniu koncertu. Plotki jednak zdementowano.
Przebieg konkursu Kolejność występów ustalono stosunkowo wcześnie w porównaniu z poprzednimi konkursami, decyzja zapadła 26 listopada 1962. Dzięki szybkiemu sporządzeniu grafiku reprezentanci, którzy wylosowali dalsze pozycje startowe, nie musieli być obecni podczas wszystkich trzech dni prób. Podobnie jak podczas konkursu w 1960, Wielka Brytania ponownie otwierała organizowany przez siebie koncert finałowy.
Próby do konkursu rozpoczęły się we wtorek 21 marca, każdy uczestnik z pierwszej połowy stawki miał 55 minut na próbny występ z orkiestrą, która liczyła ok. 45 muzyków. Pierwszy raz w historii konkursu podczas prezentacji konkursowej użyto wysięgnika mikrofonu, który nie był widoczny przez telewidza – oglądający widział jedynie sylwetkę reprezentanta i ruch jego warg. Len Shorey, główny nadzorca dźwięku podczas konkursu, zdradziła w książce Songs For Europe – The United Kingdom at the Eurovision Song Contest, że pracownicy telewizji odpowiedzialni za odbiór dźwiękowy mieli kilka problemów.