szwajcarska reprezentantka Esther Ofahim wówczas miała na koncie 42 punkty, a duński duet Jørgen i Grethe Ingmann – 40. Po ponownym połączeniu się z norweskim sekretarzem suma punktów obu krajów zmieniła się na korzyść reprezentantów Danii. Pomimo plotek o zmanipulowaniu wyników z Norwegii Europejska Unia Nadawców uznała je za przyznane zgodnie z regulaminem i ogłosiła zwycięstwo Duńczyków
Kraje uczestniczące W konkursie udział wzięli reprezentanci 16 nadawców publicznych, którzy uczestniczyły również w koncertach w 1961 i 1962. W konkursie po raz drugi wziął udział Ronnie Carroll, który reprezentował Wielką Brytanię, podczas konkursu w 1962. Każdemu reprezentantowi towarzyszyła orkiestra, którą kierował wyznaczony przez kraj dyrygent. Głównym dyrygentem konkursu był Eric Robinson, który dyrygował orkiestrą podczas występów reprezentantów Holandii, Luksemburga, Szwajcarii, Wielkiej Brytanii. Pozostałymi dyrygentami byli: Erwin Halletz (Austria), Francyz Bay (Belgia), Kai Mortensen (Dania), George de Godzinsky (Finlandia), Franck Pourcel (Francja), Rafael de Ibarbia Serra (Hiszpania), Miljenko Prohaska (Jugosławia), Raymond Lefèvre (Monako), Willy Berking (Niemcy), Øivind Bergh (Norwegia), William Lind (Szwecja) i Gigi Cicchellero (Włochy).