Podczas przechodzenia frontu II wojny światowej w styczniu 1945 roku w Libertowie spłonęło 12 domów ze stodołami oraz dworskie stodoły i spichlerz. Krótko po przejściu frontu dawni działacze KPP i KZMP zainicjowali parcelację majątku dworskiego. W lipcu 1949 roku w Libertowie utworzona została Rolnicza spółdzielnia produkcyjna imienia Manifestu Lipcowego. W 1956 roku dysponowała już 123 ha gruntów.
W latach 1955–1961 w Libertowie mieściła się siedziba Gromadzkej rady narodowej dla wsi Libertów, Gaj i Lusina. 1 września 1956 w Libertowie uruchomiono nową szkołę. W 1956 roku kierownik szkoły w sąsiednich Opatkowicach zapisał, że w reakcji na wydarzenia październikowe uczniowie szkoły w Libertowie „znieważyli portrety byłych dostojników państwa paląc je w piecu”.
Kościół pod wezwaniem św. Brata Alberta w Libertowie|thumb
W 1962 roku przeprowadzono elektryfikację Libertowa.
W 1971 roku zespół dworski w Libertowie, w skład którego wchodzi dwór i park, zostały wpisane do rejestru zabytków nieruchomych województwa małopolskiego (nr rej.: A-340 z 1.12.1971).
Po reformie administracyjnej Krakowa z 1973 roku do miasta włączono Opatkowice, Sidzinę oraz część Zbydniowic i Lusiny. Wtedy też włączono do Krakowa część północnych gruntów Libertowa, które widnieją w dawnych planach katastralnych Galicji. Libertów został włączony do gminy Mogilany (w okresie 1962–1972 podlegał Gromadzkiej Radzie Narodowej w Mogilanach).