Stanisław Dąbski był równocześnie właścicielem okolicznych wsi, m.in. Brzyczyny Większej i Brzyczyny Mniejszej. W tym okresie Libertów określano jako przynależny do powiatu szczyrzyckiego, ale w części dokumentów wskazywano, że Libertów należy do powiatu krakowskiego.
Przed rokiem 1490 zamordowany został Jan Dąbski, syn Stanisława Dąbskiego. Zofia, córka Stanisława Dąbskiego (wdowa po Jakubie ze Sroczyc) pozywa Żegotę z Mojkowic oraz Grabna i oskarża go o to, że działając wraz „z trzema równymi sobie i trzema niższego stanu” na królewskiej drodze między Grabnem a Wojniczem zabił jej brata, Jana Dąbskiego. Zofia Dąbska domagała się wypłacenia główszczyzny („Acta terrestria Cracoviensia” 153, s.100). W 1490, po śmierci Stanisława Dąbskiego, dobra w Libertowie, Gaju i Brzyczynie dziedziczy jego młodszy syn, Hieronim Dąbski. Hieronim deklaruje wolę wykupienia z zastawu od Bernarda Kani z Wrząsowic na dobrach w Libertowie, Gaju i Brzyczynie Małej, zaś od Tomasza Sułowskiego zasawu na dobrach z Brzyczyny Małej. W latach 1490–1491 Hieronim z Libertowa zamienia się majątkami z Mikołajem Czarnym z Podola. Hieronim przekazuje przypadające na niego dobra w Libertowie, Brzyczynie oraz w Gaju i dopłaca 800 florenów węgierskich, dodaje trzy konie zbroję o wartości 150 florenów węgierskich.