W 1523 Adam Sułowski z Sułowa uzyskuje zgodę króla Zygmunta Starego na sprzedaż rocznego czynszu (5 grzywien) w Libertowie, Gaju i Brzyczynie za 400 florenów (lub za 200 florenów) klasztorowi na Skałce.
„Księgi podkomorskie krakowskiego” z 1542 wspominają o lesie położonym między Gajem, a Libertowem. Las w Libertowie został w znacznej mierze wycięty na przełomie 1943/44 roku, gdy wojsko niemieckie budowało umocnienia i okopy wokół Krakowa.
XVII w. W pierwszej połowie XVII w. część Libertowa wraz z dworem, oraz wsią Gaj, Konary, Kopań, Brzyczyna znalazł się w rękach rodziny Cikowskich. W 1611 wspomniane dobra przejął podkomorzy krakowski Stanisław Cikowski herbu Radwan. Później stały się one własnością męża Zofii, wnuczki Stanisława Cikowskiego – Krzysztofa Ossolińskiego, wojewody sandomierskiego. Od 1647 dobra libertowskie z przyległymi wsiami były we władaniu rodziny Waksmanów (Waxmanów), która przybyła z Norymbergi. Libertowem władał burgrabia krakowski Jan Aleksander Waksman (1694), a od 1698 Zofia Waksman.
XVIII w. W 1776 dobra w skład których wchodził Libertów z przyległymi wsiami (Gaj, Konary, Kopań, Brzyczyna) zostały podzielone na 5 części.