Zachowały się trzy recenzje tekstów Ignacego, nazywane krótkaSyryjskie tłumaczenie trzech, skróconych, listów: Do Rzymian, Do Efezjan i do Polikarpa; manuskrypty znajdują się w posiadaniu British Museum., średniaWiększa część tekstu, oprócz listu do Rzymian, pochodzi z XI wiecznego kodeksu Mediceo Laurenziano 57,7; część listu do Smyrneńczyków pochodzi z V wiecznego papirusu Berlińskiego 10581; list do Rzymian, jako część Męczeństwa św. Ignacego, pochodzi z greckiego kodeksu Paryskiego z 1451 r. i długaRecenzja ta, oprócz listów z recenzji średniej, przypisuje Ignacemu siedem innych listów., spośród których za autentyczną uznaje się recenzję średnią, zawierającą siedem listów: sześć do Kościołów w poszczególnych miastach, oraz list skierowany osobiście do Polikarpa.
Ogólna charakterystyka i cechy wspólne listów Listy mogą być uznane za odpowiedź na bieżące problemy gmin, których przedstawiciele przybywają do Smyrny na spotkanie z Ignacym (wyjątek stanowi tu list do Rzymian); Pozdrowienie: wszystkie omawiane listy rozpoczynają się od zwrotu „Ignacy, zwany też Teoforem...”;