Obszar, pierwotnie znany pod nazwą Hallsville, dostał swoją obecną nazwę prawdopodobnie po pierwszym wicekrólu Indii, lordzie Canningu, który stłumił powstanie Sipajów w tym samym czasie, w którym dzielnica zaczęła się rozwijać. Populacja na obszarze Canning Town wzrosła gwałtownie po zbudowaniu w roku 1846 linii kolejowej North London, która biegła ze Stratford do North Woolwich. Linia została zbudowana w celu przewozu węgla i towarów z doków. Pierwsza stacja pasażerska została nazwana Barking Road. W tym okresie zbudowano też wiele domów dla pracowników przyciągniętych do Canning Town przez nowo otwarte przedsiębiorstwa chemiczne, a także przez hutę Thames oraz cukrownię Tate & Lyle. Otwarcie doku Royal Victoria przyspieszyło rozwój obszaru. Dorywczy charakter pracy oznaczał dla wielu mieszkańców biedę i życie w nędzy, dlatego też jeszcze przed rokiem 1930 rada dzielnicy West Ham rozpoczęła oczyszczanie obszaru ze slumsów. To, a także zniszczenie 85% terenów mieszkalnych w czasie II wojny światowej, doprowadziło do przewagi mieszkań komunalnych, którymi to Canning Town charakteryzuje się do dziś.