Na początku 1918 rząd zadecydował o przeprowadzeniu poboru w Irlandii, oferując w zamian Irlandczykom autonomię. Carson sprzeciwił się temu rozwiązaniu i 21 stycznia 1918. podał się do dymisji. Podczas wyborów w 1918 zrezygnował z reprezentowania okręgu Dublin University i uzyskał mandat z okręgu Belfast Duncairn. Dalej pozostał liderem unionistów. Kiedy w 1920 przedstawiono projekt Government of Ireland Act, Carson zaproponował jako kompromis, aby 6 północnych hrabstw zostało wyłączonych z zasady home rule. Propozycja została przyjęta i powołano Parlament Irlandii Północnej.
Sędzia Carson otrzymał propozycję objęcia stanowiska premiera Irlandii Północnej, ale odmówił, powołując się na brak związków z Ulsterem (jeden z przeciwników Carsona powiedział o nim Nie ma kraju, nie ma zamkuHe has no country, he has no caste, vide: Marjoribanks, Volume One: The Life of Lord Carson, Londyn, 1932, s. 8.) i 4 lutego 1921 r. zrezygnował z przewodzenia partii. 24 maja został mianowany jednym z lordów prawaLordowie prawa (Law Lords, Lords of Appeal in Ordinary) realizowali funkcje sądowe Izby Lordów.. 1 czerwca otrzymał dożywotni tytuł barona Carson.