Benoît Frachon (ur. 13 maja 1893 w Le Chambon-Feugerolles, zm. 1 sierpnia 1975 w Ouzouer-sur-Loire) – francuski komunista, związkowiec, działacz ruchu oporu.
Początki działalności Urodził się w rodzinie górniczej i od trzynastego roku życia pracował w zakładach metalurgicznych. Wcześnie, bo jako szesnastolatek, zapisał się do związków zawodowych CGT. Od 1909 był zaangażowany w działalność lewicową, uczestnicząc w manifestacjach, a w 1910 w wielkim, ponadmiesięcznym strajku, w którym brała udział duża część mieszkańców Saint-Étienne i który zakończył się konfrontacją protestujących z wojskiem.
PCF Frachon wstąpił do PCF niemal natychmiast po jej powstaniu w 1920 w Tours. W 1924 kierował kolejnym wielkim strajkiem metalowców w Saint-Étienne, co pozwoliło mu uzyskać stanowisko lokalnego szefa blisko współpracującej z komunistami centrali związkowej CGTU. Od 1928 należał do najważniejszych działaczy partyjnych - zasiadał w biurze politycznym PCF i wyjeżdżał na tajne narady do Moskwy. Reprezentował najradykalniejszy nurt PCF, wrogi wszelkiej współpracy z socjaldemokratami oraz związkami zawodowymi popierającymi reformizm.