Chemia W chemii kropkę środkową stosuje się w przypadku wzorów związków addycyjnych, hydratów, soli podwójnych i tlenków mieszanych, np. – addukt amoniaku z trifluorkiem boru, – pięciowodny siarczan miedzi(II), – sól podwójna złożona z chlorku potasu i siarczanu sodu, – tlenek żelaza(II) diżelaza(III). Ponadto kropkę w indeksie górnym stosuje się do oznaczenia niesparowanego elektronu we wzorach rodników (np. ) i w do wskazania dodatniego ładunku efektywnego.
Leksykografia W leksykografii środkową kropkę stosowano zazwyczaj do oznaczania miejsc podziału np.:
do·ber·man, D. ~na, Ms. ~nie, lm M. ~ny.
Coraz częściej również wężyk zastępuje się kropką środkową (U+00B7)
do·ber·man, D·na, Ms·nie, lm M·ny.
W słownikach przygotowywanych do publikacji drukiem, jak też w przeglądarkach internetowych zaleca się stosowanie znaku HYPHENATION POINT (‧) U+2027 punktu podziału, który oprócz graficznego oznaczenia potencjalnych miejsc podziału wyrazu (gdyż wizualnie sam glif jest identyczny jak kropka środkowa (U+00B7)), ma dodatkową funkcjonalność, dzięki której jeśli wypadnie na końcu wiersza, to punkt podziału zostanie zamieniony na dywiz.
Przykład problemu składu z kropką środkową (U+00B7)
do·ber·-man
lub
do·ber-·man
rozwiązanie problemu z punktem podziału (U+2027)
do·ber-man