Tekst na ekranie zawiera kod błędu oraz jego symboliczną nazwę (np. 0x0000001E, KMODE EXCEPTION NOT HANDLED) razem z występującymi w nawiasach czterema wartościami zależnymi od rodzaju błędu, które mają ułatwić programistom wyeliminowanie błędów. W zależności od kodu błędu, może wyświetlić on adres komórki pamięci, w której doszło do wystąpienia błędu, a także nazwę pliku sterownika załadowanego do tego adresu. W Windows NT druga i trzecia część ekranu może zawierać informacje odpowiednio o wszystkich załadowanych sterownikach oraz zrzut stosu. Informacje o sterownikach wyświetlane są w trzech kolumnach; pierwsza z nich pokazuje bazowy adres sterownika, drugi datę utworzenia (zapisywaną w czasie uniksowym), z kolei trzecia nazwy sterowników. Przy domyślnych ustawieniach Windows utworzy plik zrzutu pamięci w momencie wystąpienia błędu stop. Zależnie od wersji systemu, może być kilka różnych opcji zapisu zrzutu, od „minimalnego” (64 KB, wprowadzony w Windows 2000) do „pełnego zrzutu”, będącego praktycznie kopią całej zawartości pamięci fizycznej (RAM). Powstały w ten sposób plik można później przeglądać za pośrednictwem debuggera jądra. Dla systemów Windows używane są debuggery WinDbg oraz KD z zestawu .