Ruprecht pozostawił im dochody z ceł i kar sądowniczych – w zamian za to miasta poręczyły zobowiązania.
Po osiągnięciu pełnoletniości przez najstarszego z synów Henryka VIII Jana I i wkrótce potem Henryka IX książęta początkowo rządzili w odziedziczonym po ojcu księstwie wspólnie. W 1403 bracia do posiadanych dzierżaw dodali księstwo żagańskie po swym stryju Henryku VI Surowym. W 1413 w wyniku nowego podziału Henryk IX wraz z Henrykiem X Rumpoldem i Wacławem krośnieńskim objął we władanie księstwo głogowskie (konkretnie była do połowa miasta Głogowa, Świebodzin, Krosno Odrzańskie i Szprotawa).
Nowy podział księstwa nastąpił około 1418, kiedy Henryk IX i Henryk X wydzielili dla najmłodszego Wacława krośnieńskiego księstwo krośnieńskie składające się ze Świebodzina, Krosna Odrzańskiego i Bytnicy (tereny te wróciły pod panowanie Henryka w 1430 lub 1431 po śmierci Wacława). Obaj starsi bracia władali księstwem wspólnie, choć rzeczywistym władcą księstwa głogowskiego pozostawał Henryk IX. Jego brat (Henryk X) pozostawał na służbie króla czeskiego, węgierskiego i niemieckiego Zygmunta Luksemburskiego, pod którego rozkazami walczył z husytami i posłował do Danii (planował poślubić krewną króla duńskiego Eryka Pomorskiego jednak do małżeństwa nie doszło, ponieważ Henryk X zmarł w 1423 w trakcie negocjacji).