Grodzisko Pańskie (485 m) – wzniesienie i grupa skał na Wyżynie Częstochowskiej. Znajduje się w ciągu wzgórz tworzących lewe zbocza Doliny Wodącej. W kierunku od północy na południe są to wzgórza: Śmietnik, Pociejówka, Oparanica, Zegarowe Skały, Strzegowa Skała, Grodzisko Chłopskie i Grodzisko Pańskie. Od wschodu Grodzińsko Pańskie sąsiaduje z Goncerzycą.
Wzniesienie posiada formę długiego grzbietu zwieńczonego dużym grzebieniem skalnym. Tworzące grzebień złomy i ściany skalne dzielą szczyt na szereg wyodrębnionych placów. Place te połączone są naturalnymi przejściami i umożliwiają bezpośrednią komunikację pomiędzy nimi. Niegdyś szczyt góry był ufortyfikowany poprzez zamknięcie obwodu obronnego wokół poszczególnych placów (majdanów) za pomocą wałów zbudowanych z ziemi i kamienia oraz fos. Powstał w ten sposób duży rozbudowany gród obronny, który od 2 poł. XII do 1 poł. XIV w. stanowił najsilniejsze ogniwo systemu obronnego na odcinku Smoleń-Strzegowa. W obszarze majdanów skupiały się budynki mieszkalne i gospodarcze. W skład tego systemy oprócz Grodziska Pańskiego wchodził gród w Smoleniu, fortyfikacje na Biśniku oraz nigdy nieukończone fortyfikacje na Skałach Zegarowych.