Friedrich Ludwig Persius (ur. 15 lutego 1803 w Poczdamie, zm. 12 lipca 1845 tamże) – pruski architekt, przedstawiciel stylu arkadowego, działający głównie w Poczdamie i Berlinie. Uczeń Karla Friedricha Schinkla, któremu asystował m.in. przy budowie pałacu Charlottenhof oraz łaźni rzymskich w Poczdamie. Architekt wielu budowli w parku Sanssouci, m.in. kościoła Pokoju, Nowej OranżeriiW 1840 Ludwig Persius sporządził projekt pałacu na bazie szkiców Wilhelma IV. Wiele z rysunków nie jest podpisanych, jednak przypisywane są one Persiusowi na podstawie zapisków w prowadzonym przezeń dzienniku w okresie od 12 października 1840 do 25 września 1843, zob. oraz punktu widokowego na wzniesieniu Ruinenberg. Pracował głównie dla króla Fryderyka Wilhelma IV.
Życiorys Persius urodził się w 1803 jako najmłodsze dziecko handlarza winami Christiana Friedricha Persiusa i jego żony Anny Kathariny Brendel, córki znanego poczdamskiego cieśli Johanna-Georga Brendla. Po ukończeniu gimnazjum w Poczdamie (1814–1817) i lekcjach prywatnych z matematyki i rysunku technicznego, rozpoczął pracę u inspektora budowlanego Gotthilfa Heckera (1817–1819) i zapisał się do związku cieśli. W 1819 rozpoczął naukę zawodu geodety w Akademii Budowlanej w Berlinie (niem. Berliner Bauakademie), zakończoną złożeniem egzaminu w 1821.