Prace Persiusa można zaklasyfikować do okresu przejściowego pomiędzy późnym klasycyzmem a historyzmem, w większości reprezentują one styl arkadowy. Pod wpływem późnoklasycystycznego stylu Schinkla wykazują wiele związków z architekturą włoskiego renesansu. Projekty Persiusa charakteryzują się skromną, klasyczną ornamentyką oraz doskonałym wykorzystaniem walorów naturalnego krajobrazu. Do jego najznamienitszych budowli zaliczają się kościół Zbawiciela w Poczdamie-Sacrow (1841–1844) oraz kościół Pokoju w Poczdamie (1844–1854), wykorzystujące formę wczesnochrześcijańskiej włoskiej bazyliki. Obydwie świątynie umiejscowione są w pieczołowicie wyszukanym krajobrazie, a ich chóry wschodnie odbijają się w tafli wody. Inne znane budowle Persiusa to budynek maszynowni (niem. Dampfmaschinenhaus) w Poczdamie (1841–1843) oraz mleczarni (niem. Meierei) (1844). Jego plany przebudowy Poczdamu i okolic nie zostały w pełni zrealizowane. Teczka projektów Persiusa Architektonische Entwürfe für den Umbau vorhandener Gebäude (Poczdam, 1843–1849) została wydana dopiero po śmierci architekta.
Prace Wspólnie z Schinklem 1821: projekty pałacu Potockich i kościoła św.