Balz był prześladowany przez władze i dzięki staraniom Jarego, wyciągnięto go z więzienia.
3 października 1938 roku na rynku pojawiła się płyta wydana przez Telefunkena z piosenką z filmu Schwarzfahrt ins Glǘck pod tytułem Roter Mohn. Utwór ten w rytmie tanga stał się przebojem duetu Jary-Balz. Piosenkę tę wykonywała chilijska piosenkarka Rosita Serano. Otrzymał zaproszenie od szwajcarskiego kompozytora Ernesta Ansermeta do Genewy, celem współpracy z Orchestre de la Suisse Romande, ale władze nazistowskie odmówiły Jaremu zgody na opuszczenie kraju. W 1939 roku kolejne dzieło Jarego, utwór śpiewany przez aktorskie trio – Heinza Rühmanna, Josefa Siebera i Hansa Brausewettera – Das kann doch einen Seemann nicht erschüttern z filmu Kurta Hoffmanna Das Paradies des Junggesellen, stał się ogólnoniemieckim szlagierem.
Kontynuował komponowanie muzyki do filmowych hitów wytwórni UFA, w tym utworów Ich weiß, es wird einmal ein Wunder gescheh’n oraz Davon geht die Welt nicht unter z filmu Die große Liebe, w wykonaniu Zarah Leander, które na trwałe zapisały się w niemieckiej muzyce filmowej.
W 1944 roku Jary znalazł się na Gottbegnadeten-Liste (Lista obdarzonych łaską Bożą w III Rzeszy)Jary, Michael. In: Theodor Kellenter: Die Gottbegnadeten: Hitlers Liste unersetzbarer Künstler. Kiel: Arndt, 2020 ISBN 978-3-88741-290-6, S.