Super VC10 thumb|Super VC10 British Airways, 1977 Jeszcze w czerwcu 1960 roku BOAC zleciło skonstruowanie powiększonego samolotu Vickers Super VC10. Pierwotne założenia przewidywały przedłużenie kadłuba o 8,2 m i zwiększenie liczby pasażerów do 212, lecz pod koniec tego roku zdecydowano się na mniejszy samolot, przedłużony tylko o 4 metry (13 stóp), o pojemności 163 pasażerów. Pierwotnie planowano dodatkowe zbiorniki paliwa w skrzydłach, lecz ostatecznie Super VC10 dysponował podobnym zasięgiem, jak wersja standardowa. Maksymalnie na pokładzie mogły się znaleźć 174 miejsca. Napęd stanowiły mocniejsze silniki Conway 43Ds o ciągu 10 206 kG (22 500 funtów), przy tym rozsunięto je nieco dalej na boki w celu zmniejszenia oporów. Nieco zmodyfikowano również geometrię skrzydeł. Pierwszy Super VC10 wzleciał 7 maja 1964 roku (rejestracja G-ASGA). Dzięki powiększeniu samolot był nieco bardziej ekonomiczny od VC10, tracąc nieco na łatwości operowania z krótkich lotnisk.
W wersji Super VC10 zbudowano ostatecznie jedynie 22 samoloty, w tym 17 modelu Type 1151 dla BOAC.