W 1918 był zarządzającym sprawami Syberyjskiej Rady Komisarzy Ludowych (Sownarkomu), członkiem Syberyjskiego Komitetu Rewolucyjnego, członkiem Prezydium Syberyjskiego Komisariatu Wojskowego i szefem Sztabu Nadbajkalskiego Okręgu Wojskowego.
Od 1921 do 1930 roku szef cywilnego wywiadu zagranicznego. Rewolucjonista, specjalizował się w tropieniu konfidentów i politycznych szpiegów w partii bolszewickiej. W sierpniu 1921 roku zastąpił na stanowisku szefa wywiadu zagranicznego Solomona Mogilewskiego, od 26 marca 1926 do 27 października 1929 zastępca przewodniczącego OGPU ZSRR.
Z powodu konfliktu z Gienrichem Jagodą w 1930 przeszedł do organów kontroli. W latach 1935–1938 członek prezydium Kominternu i zastępca członka sekretariatu Komitetu Wykonawczegp Kominternu (IKKI), występował pod nazwiskiem Michaił Aleksandrowicz Moskwin. 16 sierpnia 1938 podpisał tym nazwiskiem uchwałę Prezydium Komitetu Wykonawczego Międzynarodówki Komunistycznej o rozwiązaniu Komunistycznej Partii Polski.