Typ zespolony – typ danych w określonym języku programowania, umożliwiający przechowywanie wartości zespolonych i wykonywanie operacji na tych wartościach.
Podstawowe zasady Liczby zespolone składają się z części rzeczywistej i części urojonej. Obie części są reprezentowane przez wartości rzeczywiste. Komputerowa reprezentacja takich liczb sprowadza się do rezerwacji w pamięci obszaru niezbędnego do przechowania pary liczb, czyli dwóch wartości, wybranego z dostępnych w konkretnym języku programowania, typu rzeczywistego. Nieodłącznie z typem zespolonym wiąże się również zestaw operatorów i funkcji dostarczanych przez język lub konkretną implementację do wykonywania operacji na wartościach zespolonych. Konkretne wartości zespolone w kodzie źródłowym reprezentowane są za pomocną literałów zespolonych lub wyrażeń.
Typ zespolony w językach programowania PL/I W PL/I dane zespolone opisane są w deklaracjach atrybutem COMPLEX (lub w skrócie CPLX). Dane zespolone mogą być reprezentowana za pomocną liczb: stałopozycyjnych (atrybut FIXED) zmiennopozycyjnych (atrybut FLOAT) o różnej reprezentacji w pamięci. Ponadto można stosować atrybut podstawy systemu liczbowego: dziesiętnego (atrybut DECIMAL=DEC) dwójkowego (atrybut BINARY=BIN).