Cmentarz jeniecki w Pile-Leszkowie – miejsce pochówku ponad 2600 jeńców wojennych z armii państw ententy z okresu I wojny światowej, zmarłych w niemieckim obozie jenieckim w Pile. Znajduje się na Leszkowie – południowo-wschodnim przedmieściu Piły, przy ul. Na Leszkowie.

Historia Powstanie cmentarza Po klęsce Rosjan pod Tannenbergiem i załamaniem rosyjskiej ofensywy w Prusach Wschodnich niemieckie władze wojskowe pod koniec sierpnia 1914 utworzyły w Pile wielki obóz dla jeńców wojennych z armii rosyjskiej. Później kierowano do niego także jeńców z armii innych państw ententy: brytyjskiej, francuskiej i belgijskiej. W obozie równocześnie mogło przebywać ok. 45 000 jeńców. Znajdował się on na wschodnich przedmieściach miasta, na dawnym placu ćwiczeń piechoty. Teren ten, obecnie położony na końcu ulicy Bydgoskiej, do niedawna był użytkowany jako poligon przez Wyższą Oficerską Szkołę Samochodową. Ze względu na ciężkie warunki bytowe jeńcy masowo umierali, szerzyły się także choroby zakaźne, m.in. cholera, dur brzuszny czy dyzenteria. W 1915 w pobliżu obozu władze wojskowe utworzyły duży cmentarz dla zmarłych jeńcówPrzed założeniem cmentarza w Leszkowie jeńców chowano na dwóch niewielkich, specjalnie do tego celu utworzonych nekropoliach: na tzw. cmentarzu cholerycznym w lesie przy ul.