Wyrosła razem z subkulturą punk, od 1981 będąc z nią w ostrej opozycji.
W latach 90., na wzór innych krajów europejskich, niektóre partie i ruchy skrajnie nacjonalistyczne zaczęły tworzyć na bazie nacjonalistycznie nastawionych grup skinheadów nieformalne organizacje młodzieżowe. Pierwszą polską partią, która powieliła ten schemat była Polska Wspólnota Narodowa B. Tejkowskiego, ale wcześniej byli infiltrowani i manipulowani przez MSW, niektórzy należeli do Klubu Młodego PRONowcaR. Lipka, Skinheads, [w:] B. Fatyga, M. Szymańczak (red.), Raport o młodzieży, Wyd. Interpress, Warszawa 1992, s. 280..
W Polsce zdecydowanie przeważali nacjonalistyczni skinheadzi. Wyodrębniły się wśród nich trzy nurty: narodowo-katolicki, narodowosocjalistyczny (nazistowski) i słowiańsko-pogański (narodowo-komunistyczny). Pierwszy odwoływał się do tradycji radykalnych odłamów endecji, jak np. ONR. Jedną z organizacji powstałych w tamtym okresie skupiających „skinheadów narodowych” (narodowo-radykalnych) był NOP, a później także „odtworzony” ONR. Zespołem charakterystycznym dla tego nurtu był LegionJarosław Tomasiewicz, Między pamięcią autentyczną i pamięcią fałszywą. Polityzacja subkultury i subkulturyzacja polityki na przykładzie subkultury skinheads /w:/ Popkulturowe formy pamięci. Pod red. S. Buryły, L. Gąssowskiej, D. Ossowskiej. Warszawa 2018.