thumb|Zaproszenie na uroczystość z okazji wizyty ambasadora Alfreda Chłapowskiego w Pont-à-Mousson, 1931 (zbiory Archiwum Państwowego w Poznaniu) mały|Grób Alfreda Chłapowskiego w Bonikowie Alfred Stefan Franciszek Chłapowski h. Dryja (ur. 5 października 1874 w Bonikowie, zm. 19 lutego 1940 w Kościanie) – polski ziemianin, ekonomista, polityk, minister i dyplomata II Rzeczypospolitej. W latach 1904–1908 poseł do Reichstagu Cesarstwa Niemieckiego, w latach 1922–1924 poseł I kadencji Sejmu II RP, w 1923 minister rolnictwa i dóbr państwowych w drugim rządzie Wincentego Witosa, w latach 1924–1936 ambasador RP we Francji.
Życiorys Urodził się w rodzinnym pałacu w Bonikowie. Był synem Stefana Euzebiusza (1835–1884) i Marii z hrabiów Ponińskich h. Łodzia (1842–1899). Początkowo pobierał naukę w domu. Następnie, począwszy od 1888 r., był uczniem Gimnazjum św. Marii Magdaleny w Poznaniu, które ukończył 1895 r. W czasie nauki należał do tajnego kółka samokształceniowego, którego członkowie spotykali się w mieszkaniu Bogumiły Mańkowskiej, córki gen. Jana Henryka Dąbrowskiego. Jako najstarszym z pięciorga rodzeństwa (miał brata i trzy siostry), to jemu miał przypaść w większości majątek rodzinny, postanowił rozpocząć studia rolnicze.