Oskarżenia skutkowały tam napaściami na gminy żydowskie, krwawymi tumultami, egzekucjami. Co wydarzyło się w Poznaniu? Na początku XV w. Władysław Jagiełło ufundował sanktuarium Bożego Ciała i klasztor karmelitów trzewiczkowych – „na przedmieściu Poznania, w miejscu, w którym Ciało Boże niegdyś znalezione zostało”. W dokumentach jest mowa o cudzie związanym z Hostią. Nie ma szczegółów, daty, nie ma mowy o profanacji, Żydach, sądzie, egzekucji. Fabuła przyrastała z czasem.”.. W średniowieczu odnotowano ok. 100 przypadków oskarżeń o profanację eucharystii (głównie na obszarach niemieckich) „Z czasem też pojawiły się oskarżenia o mordy rytualne i profanację Hostii. Oba te oskarżenia, ściśle ze sobą powiązane, występują w związku z podejrzeniami o spisek Żydów przeciwko Chrystusowi i chrześcijanom. Stulecia XII i XIII były okresem burzliwego rozwoju idei eucharystycznych, w których wyrażano pogląd o rzeczywistej obecności Krwi i Ciała Chrystusa w poświęconej Hostii. Zbrodnia profanacji stała się zatem zbrodnią bogobójstwa. Scenariusz zdarzeń wszędzie był podobny. Zacytujmy typowy przykład. Rzecz miała miejsce w Paryżu w 1290 r. Pewna uboga kobieta, nakłoniona przez żydowskiego lichwiarza, schowała otrzymaną w kościele hostię i przyniosła mu ją. Przekłuta przez Żyda hostia zaczęła krwawić. Dokonał się cud.