thumb|250px|Starożytny Dion – fragment stanowiska archeologicznego Dion (gr. Δῖον) – starożytne miasto i kompleks świątynny, położone u stóp masywu Olimpu. Obecnie stanowisko archeologiczne w pobliżu miejscowości o tej samej nazwie w prefekturze Pieria.
Starożytny Dion stanowił główne sanktuarium ówczesnej Macedonii, miejsce oddawania szczególnej czci bogom olimpijskim. Dzielił się na osadę miejską otoczoną murami i na rozległe tereny świątynne, rozciągające się na południe od bram miasta. Na północny zachód od miasta znajdowało się rozległe cmentarzysko macedońskie z pochówkami datowanymi od połowy V wieku p.n.e. do początków V wieku n.e.
Historia Pierwsze sanktuaria w Dion istniały już w czasach archaicznych. W najstarszym z nich czczono boginię Demeter. W V wieku p.n.e. macedoński władca Archelaos I urządził tam wielkie uroczystości ku czci Zeusa i muz olimpijskich, obejmujące konkursy teatralne i zawody sportowe. W IV wieku p.n.e. Filip II świętował w Dion zdobycie i zniszczenie Olintu, a jego syn Aleksander Wielki składał ofiary Zeusowi przed wyprawą wojenną na Persję.