Jej środkowa część to Żleb Stanisławskiego.
Nazwa przełęczy pochodzi od sąsiedniego szczytu Ganku.
Taternictwo mały|lewo|Na Gankowej Przełęczy Najłatwiejsze wejście na Gankową przełęcz jest z Dolinki Rumanowej (droga nr 2). Pierwsze wejścia na przełęcz letnie: Leopold Świerz, Jędrzej Wala młodszy, 7 lipca 1877 r., zimowe: Ede Hruby, Jenő Madaras, 27 marca 1909 r. pierwsze przejście Żlebu Stanisławskiego: Wiesław Stanisławski, Józef Wójcik 17 lipca 1930 r. Historia Ze Żlebem Stanisławskiego i jego okolicami wiążą się trzy dramatyczne taternickie wydarzenia. Opisał je w trzech opowiadaniach Wawrzyniec Żuławski w „Tragediach tatrzańskich”: w czasie próby pierwszego zimowego przejścia Północno-wschodniego Filara Ganku z wycieńczenia zmarł słynny taternik Wincenty Birkenmajer („Śmierć Birkenmajera”). Przypadek ten taternicy nazywają błędem Birkenmajera; tragiczny koniec zespołu Andrzej Nunberg-Jerzy Woźniak („W ścianach Rumanowego i Ganku”); dramatyczna, ale szczęśliwie zakończona wyprawa Ruth Hale, Witolda Henryka Paryskiego i Ludwika Januszewicza w sierpniu 1937