Zakłady Chemiczne „Organika-Azot” SA) w Borach pod Jaworznem (obecnie dzielnica miasta) i od 1914 do 1919 kierował nią razem z Ignacym Mościckim. Był także członkiem rad nadzorczych przedsiębiorstw: Zakłady Mechaniczne „Ursus”, Zakłady Przemysłu Chemicznego w Polsce „Boruta” w Zgierzu, „Azot” S.A. w Jaworznie i Fabryki Lokomotyw w Chrzanowie. Od 30 maja 1924 do 31 maja 1927 członek rady nadzorczej Banku Gospodarstwa Krajowego. Od 1925 wiceprezes Towarzystwa Starachowickich Zakładów Górniczych S.A. W 1928 jeden z założycieli Zjednoczenia Elektrowni Okręgu Radomsko-Kieleckiego S.A. i aż do śmierci jego prezes.
Od 10 marca 1922 do 7 lipca 1922 był ministrem przemysłu i handlu w rządach: Antoniego Ponikowskiego i Artura Śliwińskiego, a od 13 stycznia 1923 do 26 maja 1923 kierownikiem tego ministerstwa w rządzie Władysława Sikorskiego.
Był mężem Heleny z Sulikowskich h. Sulima (1874–1945), z którą miał syna Jerzego.
Zmarł w Warszawie. Spoczywa na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 51-6-8,9). mały|239x239px|Grób Stefana A. Ossowskiego po renowacji W 2022 roku z inicjatywy Premiera RP Mateusza Morawieckiego grób Ossowskiego został odnowiony.