Budowa i zasada działania thumb|Instrumentalistka grająca na talerzach orkiestrowych – idiofonie z grupy uderzanych thumb|Fleksaton – idiofon z grupy metalowych arkuszy Wszystkie idiofony posiadają wibrator (źródło dźwięku), którym jest przedmiot o kształcie płyty (np. lekko wypukła płyta gongu i silnie wygięta dzwonu), języczka (np. drumla), pręta (np. trójkąt), sztabki (np. ), lub rury (np. ). Niektóre idiofony składają się z zestawu takich elementów, np. talerze orkiestrowe (zestaw płyt), canca (zestaw języczków), skrzypce gwoździowe (zestaw prętów), ksylofon (zestaw sztabek) oraz dzwony rurowe (zestaw rur). Wibratory idiofonów budowane są z drewna (np. marimba), metalu (np. wibrafon), kamienia (np. litofon), lub szkła (np. harmonika szklana).
Incytatorem, czyli siłą pobudzającą wibrator do drgań jest w idiofonach uderzanie pośrednie (np. korona dzwonu uderzana sercem lub płytki w czeleście uderzane młoteczkami), uderzanie bezpośrednie (np. uderzanie bulwą tykwy o ziemię), zderzanie (np. dwie drewniane płytki w kastanietach), potrząsanie (np. gruchawka), szarpanie (np. pozytywka), pocieranie (np. guiro).