drumla, zanza, pozytywka), 13: Idiofony pocierane – instrument pobudzany do drgań przez pocieranie (np. skrzypce gwoździowe, , harmonika szklana, teatralna maszyna imitująca wiatr), 14: Idiofony dęte – instrumenty pobudzane do drgań strumieniem powietrza (np. , piano chanteur), 15: Metalowe arkusze – elastyczne arkusze blachy (np. piła, teatralny arkusz blachy imitujący grzmoty, fleksaton), 16: Błony zaginane – błona ulega wygięciu, kiedy jest pociągana przez przechodzącą przez jej środek strunę, zanim powróci do pozycji wyjściowej.
Ponadto klasyfikacja Hornbostela-Sachsa wprowadza przyrostki definiujące dodatkowe parametry: -1: wibracje są sprzężone z przetwornikiem dla uzyskania sygnału elektrycznego, emitowanego poprzez wzmacniacz i głośniki, -8: z klawiaturą, -9: mechanicznie napędzane.
Historia thumb|Kobieta grająca na trójkącie (idiofonie z grupy uderzanych) na obrazie „L'Allegra” (1779) Angeliki Kauffmann
Idiofony, razem z membranofonami należą do najstarszych instrumentów muzycznych. Przez ludy pierwotne używane były jako narzędzia sygnałowe; później zaczęły służyć do wyznaczania rytmu podczas tańca i pracy. Największą różnorodnością form charakteryzują się idiofony instrumentarium ludowego krajów azjatyckich i afrykańskich.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne