Po odejściu z rządu powrócił do Lwowa, gdzie podjął pracę w Urzędzie Wojewódzkim. W 1929 na własną prośbę, przeszedł na emeryturę. mały|261x261px|Grób Władysława Ziemińskiego Do wybuchu II wojny światowej mieszkał we Lwowie. W wyniku wojennej zawieruchy przeniósł się wraz z rodziną do Kalwarii Zebrzydowskiej, a po wojnie do Kłodzka, gdzie zmarł w 1947. W latach 50. jego rodzina przeprowadziła się do Poznania i ekshumowała jego szczątki na tamtejszy cmentarz Bożego Ciała, gdzie pochowany jest wraz z żoną Wandą Marią z Lewickich i córką Jadwigą Muhlerową.
Przypisy
Bibliografia Ziemiński Władysław w: Kto był kim w II Rzeczypospolitej, pod red. Jacka M. Majchrowskiego, Warszawa 1994, wyd. I, s. 78.
Kategoria:Absolwenci Petersburskiego Uniwersytetu Państwowego Kategoria:Absolwenci Politechniki Lwowskiej Kategoria:Ludzie związani z Kłodzkiem Kategoria:Ministrowie robót publicznych II Rzeczypospolitej Kategoria:Pochowani na cmentarzu Bożego Ciała w Poznaniu Kategoria:Polscy inżynierowie Kategoria:Urzędnicy Namiestnictwa Galicji Kategoria:Zmarli w 1947