Ciężko chory, prawdopodobnie wskutek powikłań po tej operacji, Ramanujan przekazał przyjaciołom notesy z wynikami swoich badań matematycznych, by w razie jego śmierci mogli przekazać te prace znanym indyjskim matematykom.
Gdy wyzdrowiał, z pomocą przyjaciół w marcu 1912 zdobył posadę kancelisty w Port Trust w Madrasie z niskim wynagrodzeniem, w wysokości 30 rupii miesięcznie. Obliczenia związane z pracą wykonywał bardzo szybko, dzięki czemu miał czas na dalsze rozwijanie swoich zainteresowań matematyką. Nawiązywał kontakty i współpracował wówczas z członkami świeżo powstałego Indyjskiego Towarzystwa Matematycznego oraz profesorami Uniwersytetu w Madrasie. Za ich namową wysłał listy ze 120 twierdzeniami do trzech znanych brytyjskich matematyków, z których dwóch zignorowało tę korespondencję, zaś trzeci, Godfrey H. Hardy, po konsultacjach z Johnem Littlewoodem, zaprosił młodego geniusza do Anglii. Ramanujan początkowo odmówił, jednak w 1914, zostawiwszy żonę z rodziną w Indiach, wyjechał do Cambridge.