Po zakończonym turnieju ponownie spróbował sił w lidze kolumbijskiej, tym razem w klubie Independiente Medellin.

W 1992 znalazł się w argentyńskim klubie Deportivo Mandiyú, a w 1993 przeszedł do River Plate Montevideo, którego barwy reprezentował podczas turnieju Copa América 1995, w którym Urugwaj zdobył tytuł mistrza Ameryki Południowej. Zagrał we wszystkich 6 meczach – z Wenezuelą, Paragwajem, Meksykiem, Boliwią, Kolumbią i Brazylią. W finałowej rozgrywce rzutów karnych obronił strzał Túlio – na koniec okazało się, że była to obrona na miarę końcowego zwycięstwa. Po zwycięskim turnieju ponownie na rok wyemigrował do Argentyny, tym razem do San Lorenzo de Almagro. W 1997 wrócił do Peñarolu, by zakończyć w nim karierę.

Od 1980 do 1997 Álvez rozegrał w reprezentacji Urugwaju 40 meczówUruguay – Record International Players.

Przypisy

Bibliografia Andrzej Gowarzewski, Encyklopedia piłkarska FUJI (Tom 8): Herosi Mundiali, Wydawnictwo GiA, Katowice 1993, , s.