30 Dywizja Grenadierów SS (2 rosyjska) (niem. 30. Waffen-Grenadier-Division der SS (russische Nr. 2) – związek taktyczny Waffen-SS złożony z Rosjan, Białorusinów i Niemców pod koniec II wojny światowej.
Historia Dywizja powstała 1 sierpnia 1944 r. w rejonie Warszawy na bazie Schutzmannschaft-Brigade "Siegling". Na jej czele stanął SS-Obersturmbannführer Hans Siegling, zaś szefem sztabu był SS-Hauptsturmführer Albert Löffler.
Po krótkim przeszkoleniu w Prusach Wschodnich dywizję skierowano na przełomie sierpnia i września do zwalczania francuskiej partyzantki w rejonie Dijon w Burgundii. W trakcie walk doszło do licznych dezercji (ponad 800 ludzi) wynikających głównie z niskiego morale żołnierzy, którzy nie chcieli walczyć z zachodnimi aliantami. Choć jednocześnie trzeba przyznać, że niektóre pododdziały dywizji wyróżniły się walecznością. Część żołnierzy (ok. 2,3 tys.) została przez Niemców rozbrojona i skierowana do prac roboczych w rejonie Karlsruhe. W ich miejsce przybyły 23 Rosyjsko-Ukraiński Batalion SD i 654 Ostbatalion. W październiku jednostka przeszła do rejonu Belfortu w Alzacji, a następnie wycofano ją do obsadzenia mostów na linii Renu. Wkrótce doszło jednak do walk z wojskami alianckimi. W listopadzie większość akcji bojowych przeprowadzono przeciw oddziałom francuskiej 1 Dywizji Pancernej.