Park Książąt Pomorskich w Koszalinie – założenie parkowe w Koszalinie w dolinie rzeki Dzierżęcinki, pokrywające się z osią hydrologiczną miasta.
Park dzieli się na dwie części: Park Książąt Pomorskich ‘A’ (dawniej Park im. Przyjaźni Polsko-Radzieckiej) – posiadający powierzchnię 6,70 ha (z deniweletą do 12 metrów), w tym tzw. Staw Zamkowy o powierzchni 1,50 ha z przepływającą rzeką Dzierżęcinką, o pow. 1,50 ha. Park jest częścią zwartego ciągu zieleni, przebiegającego przez miasto od ulicy Rzecznej i Targowej do ulicy Kutrzeby. Powstawał etapami w latach 1816–1817, jako pierwszą zagospodarowano tzw. Starą Promenadę położoną wzdłuż murów miejskich. Pomiędzy 1837 a 1838 wytyczono nowe alejki parkowe, założono staw i urządzono fontannę, inicjatorem był prezydent Rejencji Koszalińskiej August Ludwig Leopold Fritsche (1780–1855). Ostateczny kształt otrzymał w latach 1933–1934, kiedy to dokonano rekonstrukcji dawnego stawu zamkowego i urządzono wysepkę dla łabędzi. W tej części parku znajdują się najpiękniejsze i najstarsze drzewa Koszalina, szesnaście z nich to pomniki przyrody.