Dr Woźniewski i jego podwładni opuścili Warszawę dopiero 28 października 1944 r. Ponadto między sierpniem a październikiem 1944 r. ordynator oddziału wewnętrznego, dr Janina Misiewicz, zorganizowała przy pomocy ocalałych z rzezi pracowników trzy pozawarszawskie filie Szpitala Wolskiego (w Podkowie Leśnej, w Olszance w Puszczy Mariańskiej oraz w Pszczelinie pod Brwinowem).
Po II wojnie światowej, w marcu 1948 r. Szpital Wolski przekształcony został w Polski Instytut Przeciwgruźliczy. Od 1951 r. funkcjonował jako nowa instytucja naukowo-badawcza – Instytut Gruźlicy, kierowana przez dyrektora i radę naukowąObwieszczenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 marca 1951 r. w sprawie ogłoszenia statutu Instytutu Gruźlicy ().. W związku z postępem w leczeniu gruźlicy, działalność instytutu skupiła się na innych chorobach układu oddechowego. W 1986 r. nastąpiła zmiana nazwy placówki na Instytut Gruźlicy i Chorób Płuc. Od 1993 r. Instytut jest ośrodkiem referencyjnym Światowej Organizacji Zdrowia w dziedzinie gruźlicy.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Gruźlica Kategoria:Młynów (Warszawa) Kategoria:Polskie instytuty naukowe Kategoria:Pulmonologia Kategoria:Szpitale w Warszawie Kategoria:Uniwersytet Ziem Zachodnich