Myles Walter Keogh (ur. 25 marca 1840, zm. 25 czerwca 1876) – papieski i amerykański wojskowy irlandzkiego pochodzenia, uczestnik wojny secesyjnej, a następnie oficer 7. pułku kawalerii w okresie wojen z Indianami w latach 70. XIX wieku. Poległ w czasie bitwy nad Little Bighorn.
Kariera wojskowa Myles Keogh urodził się w Leighlinbridge, w hrabstwie Carlow w Irlandii. Jako jedno z trzynaściorga dzieci w rodzinie od dzieciństwa był przygotowywany do kariery wojskowej, a jego ulubioną lekturą była książeczka Charles O’Malley, the Irish Dragoon.
Po dwóch latach nauki w szkole św. Patryka w Carlow opuścił w roku 1860 Irlandię na wezwanie do obrony papieża Piusa IX. W dniu św. Grzegorza Grassiego w lipcu Keogh otrzymał nominację na porucznika i dowódcę plutonu w Batalionie św. Patryka armii papieskiej dowodzonej przez generała Christophe’a Léon Louis Juchault de Lamoricière’a. Został skierowany do Ankony, portowego miasta w środkowych Włoszech. Siły papieskie zostały pobite w bitwie pod Castelfidardo, a Ankona została oblężona. Obrońcy, mimo wyśmienitej postawy, zostali zmuszeni do kapitulacji i Keogh został jeńcem w Genui. Szybko zwolniony na podstawie wymiany jeńców wrócił do Rzymu, gdzie został uhonorowany zielonym uniformem Kompanii św. Patryka w szeregach Gwardii Papieskiej.